به جز حرف های هاشمی در مورد اهمیت نقش مردم در مشروعیت بخشیدن به یک حکومت و غیره و غیره، نکته مهم در این میان آن است که هاشمی بر فضاحت انتخابات در ایران ماله همیشگی اش را نکشید و به سادگی از آن نگذشت و علنا از وجود بحران سخن گفت و سعی کرد راه حلی برای آن بدهد.
می ماند این که ما با راه حل او موافق باشیم یا خیر.
او در حقیقت یک راه حل سیاسی پیشنهاد کرد. راه حلی که باید نیروهای سیاسی و نه مردم در پیشبرد آن بکوشند. در لفافه یعنی آن که بر سر چگونگی نتیجه انتخابات هنوز همه بنشینند و با هم بحث کنند تا شاید به توافق برسند. شاید مثلا از دل این بحث ها ابطال انتخابات بیرون بیاید یا شاید نتیجه ای دیگر. اما او در حقیقت یک راه حل سیاسی پیشنهاد کرد که جمهوری اسلامی را بتواند از بحران مشروعیت خارج کند. او می خواهد با تشکیل جلسات متعددی با به قول خودش عقلا و خبرگان نظام برای این انتخابات چاره ای بیابد. این پیشنهاد اوست. حالا می ماند این که پیشنهاد سیاسی او تا چه حد مورد موافقت هواداران موسوی از یک سو و از سوی دیگر مورد موافقت رهبر و احمدی نژاد قرار می گیرد.
به نظرم هاشمی در حد و اندازه خودش بازی خوبی کرد و نقش خود را به درستی ایفا نمود. اما شاید اندکی برای این نقش دیر شده باشد. این حرف دیگری است.
می ماند این که ما با راه حل او موافق باشیم یا خیر.
او در حقیقت یک راه حل سیاسی پیشنهاد کرد. راه حلی که باید نیروهای سیاسی و نه مردم در پیشبرد آن بکوشند. در لفافه یعنی آن که بر سر چگونگی نتیجه انتخابات هنوز همه بنشینند و با هم بحث کنند تا شاید به توافق برسند. شاید مثلا از دل این بحث ها ابطال انتخابات بیرون بیاید یا شاید نتیجه ای دیگر. اما او در حقیقت یک راه حل سیاسی پیشنهاد کرد که جمهوری اسلامی را بتواند از بحران مشروعیت خارج کند. او می خواهد با تشکیل جلسات متعددی با به قول خودش عقلا و خبرگان نظام برای این انتخابات چاره ای بیابد. این پیشنهاد اوست. حالا می ماند این که پیشنهاد سیاسی او تا چه حد مورد موافقت هواداران موسوی از یک سو و از سوی دیگر مورد موافقت رهبر و احمدی نژاد قرار می گیرد.
به نظرم هاشمی در حد و اندازه خودش بازی خوبی کرد و نقش خود را به درستی ایفا نمود. اما شاید اندکی برای این نقش دیر شده باشد. این حرف دیگری است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر