خداحافظ بالاترین، به دنباله فکر می کنم

برام خیلی خیلی سخته دل کندن از بالاترین. من از روزهای اول عضو بالاترین بودم، اما حالا واقعا دیگر ادامه حضور در بالاترین برام سخت شده. این همه ایراد بر طرف نشدنی، این همه صبر و این همه پاسخ نگرفتن. من منکر زحمات بی دریغ بچه هایی که بالاترین را درست کردند نیستم. این که از زندگی و وقت آزادشان هزینه کردند. اما باید قبول کرد بالاترین امروز یک رسانه شده است. رسانه ایی مردمی که رسانه های رسمی هر روز در مورد آن حرف می زنند. از رسانه های حکومت ایران مثل فارس و رجانیوز و سایت گرداب گرفته تا رسانه های خارج از ایران مقل بی.بی.سی فارسی. دیروز وقتی در برنامه صدای شما، انتقادات ما را به بی.بی.سی از زبان بالاترین مطرح کردند، ایمان آوردم که این رسانه می تونه خیلی تاثیر گذار باشه...می تونه اما متاسفانه کسی نمی خواهد این مساله را جدی بگیرد.
تا به حال چند بار قرار شده سرور بالاترین درست شود و نشده است.
این همه کندی بالاترین و از کار افتادن آن در لحظات حساس برای من دیگر کلافه کنده شده است. این که ظاهرا علیرغم وعده های داده شده و هزینه های انجام شده (یا نشده) هنوز هم مشکلات برسرجای خود باقیست، ضرر غیر قابل جبرانی به اعتبار این رسانه می زند. مسائل فنی اصلا شوخی بردار نیست. بعد از دوسال که از راه افتادن بالاترین می گذره، غیر قابل قبول است که هنوز راه حلی برای برطرف کردن مشکلات آن پیدا نشده.
وارد بحث محتوایی و همچنین عوض شدن قوانین در روزهای اخیر و یک سری مسائل دیگر نمی شوم.
امروز چند تا فیلم خوب داشتم از بهشت زهرا، هرگز نتوانستم به آنها لینک بدهم. ده ها بار نظر گذاشتم و نظرم هنگام ارسال پاک شد. من آدم صبوری هستم ولی واقعا دیگه نمی تونم این همه برای کندی بالاترین وقتم رو هدر بدم.
بیش از دو سال عضو بودم. امروز از بالاترین می رم. شاید یک روز تغییرات مهم و مثبتی در بالاترین به وجود آمد.
به هر حال از همه مسئولان بالاترین و کاربران خوبش متشکرم. شاید این روزها به طور جدی تر به "دنباله" فکر کنم.
(برای انتشار این پست روی بالاترین، بیش از نیم ساعت تلاش کردم. وحشتناک نیست؟)